Goście - MFK 2014

Goście

 

 


 


Marcin BaranMarcin Baran (ur. 1963)

Poeta, eseista, dziennikarz, absolwent polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 80. i 90. związany z pismem „brulion”. Debiutował w 1990 roku tomem Pomieszanie. Opublikował wiele tomików wierszy, tom prozy poetyckiej Prozak liryczny, wraz z Marcinem Świetlickim i Marcinem Sendeckim zredagował antologie Długie pożegnanie. Tribute to Raymond Chandler (1997) i Żegnaj laleczko. Wiersze noir (2010). Pracował między innymi w redakcji tygodnika „Przekrój” i w Instytucie Książki. W 2008 roku opublikował tom wierszy Mistyka i zmysły, w 2012 - Niemal całkowita utrata płynności. Za ten ostatni tomik został uhonorowany Nagrodą Poetycką Silesius. Juror Nagrody Wielkiego Kalibru. Mieszka w Krakowie.

Fot. Adrian Fichmann/EMG

 

 


 

 

Dr Bogusław Bednarek

bednarekPolonista, pracownik Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor książki: Epos europejski, licznych artykułów (m.in. Znaki brydżowe, O antologii edytorskiej, Literackie obrazy tortur, Kwalifikatory uczty. Przyczynek do sympozjologii, W świecie staropolskich oracji weselnych: mowy wygłaszane przy oddawaniu wieńca, Hiperteksty Wyspy Skarbów Stevensona, O profanacji ludzkich zwłok i grobów, Dlaczego Kain zabił Abla? Rozważania o utworach Gütersloha, Gyllestena, Andrzejewskiego), haseł w obu wydaniach Słownika literatury popularnej. Współtworzy program telewizyjny Labirynty kultury emitowany na antenie TVP Wrocław.

 

 

 


 


Krzysztof Beśka

Krzysztof Beśka (ur. 1972)

Prozaik, dziennikarz, twórca słuchowisk radiowych i tekstów piosenek. Wydał powieści Wrzawa (2004) i Bumerang (2007), przez krytykę zaliczone do nurtu prozy ukazującej w krzywym zwierciadle nową, wolnorynkową rzeczywistość. Autor rozliczeniowej Fabryki frajerów (2009), za którą otrzymał Wawrzyn – Literacką Nagrodę Warmii i Mazur oraz Wawrzyn Czytelników, a także kryminałów Wieczorny seans (2012) i Ornat z krwi (2013).


 

 


 


Witold BereśWitold Bereś (ur. 1960)

Dziennikarz, autor książek oraz scenarzysta i producent filmowy. W latach 90. współpracował z "Tygodnikiem Powszechnym". Krótko był szefem publicystyki w TVP 1. Przez lata związany z radiem RMF, na łamach "Gazety Wyborczej" publikował satyryczne felietony pisane wspólnie z Jerzym Skoczylasem. Wraz z Kazimierą Szczuką i Tomaszem Łubieńskim prowadził magazyn kulturalny Dobre książki. wspólnie z Arturem Więckiem założył firmę producencką Bereś & Baron Media Productions, która realizuje programy dla telewizji. Więcek i Bereś wspólnie nakręcili także kilka filmów (Anioł w Krakowie, Zakochany Anioł). Juror Nagrody Wielkiego Kalibru.

 

 

 


 

 

Jacek Bierut


Jacek Bierut (ur. 1964)

Prozaik, poeta. Wydał trzy tomy wierszy, Igła (2002, nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny i wrocławskiego oddziału SPP), Fizyka (2008) i Frak człowieka (2011, nominacja do Silesiusa), oraz cztery powieści: PiT (2007, nagroda Fundacji Kultury, nominacja do nagrody Cogito), Spojenia (2009, nominacja do Nagrody Księgarzy „Witryna”), Hajs (2013) i Pornofonia (2014). Mieszka we Wrocławiu.


 

 

 


 

 

Bartłomiej Biesiekirski

Bartłomiej Biesiekirski

Rysownik, animator i pisarz. Na zawsze rozdarty między miłością do Mazur, Dolnego Śląska i Pomorza. Mieszka w Toruniu, gdzie studiował grafikę na Wydziale Sztuk Pięknych UMK. Związany z Wrocławiem, do którego trafiła część jego przesiedlonej z Kresów Wschodnich rodziny. Od lat pracuje przy tworzeniu znanych polskich gier wideo. Swojego czasu stały uczestnik Międzynarodowego Festiwalu Komiksu w Łodzi. Autor opowiadań publikowanych w prasie i na portalach literackich, w tym również nagradzanych. Wyróżniony udziałem w Międzynarodowym Festiwalu Kryminału we Wrocławiu za opowiadanie TLK Olsztyn-Wrocław. Powieść Jasnowidz jest jego debiutem książkowym.

 

 

 


 


Piotr BratkowskiPiotr Bratkowski (ur. 1955)

Poeta, prozaik, krytyk literacki i publicysta. Na łamach prasy literackiej zadebiutował w roku 1975. W latach 80. popularność przyniosły mu felietony o muzyce rockowej publikowane w miesięczniku "Literatura". W 1989 roku otrzymał za nie nagrodę artystyczną im. Stanisława Wyspiańskiego. Od 1990 roku pracuje jako redaktor i dziennikarz, m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Newsweeku" i "Rzeczpospolitej". Autor między innymi tomu wierszy Wiersze stare i nowe (2003, Oficyna 21) oraz zbioru felietonów Prywatna taśmoteka (2003, Lampa i Iskra Boża). Juror Nagrody Wielkiego Kalibru. Mieszka w Warszawie.

 

 

 


 

 

 

brzostekDariusz Brzostek

Filolog, kulturoznawca, adiunkt w Katedrze Kulturoznawstwa UMK w Toruniu. Zajmuje się głównie estetyką grozy, antropologią kultury współczesnej (audioantropologia), twórczością Stanisława Lema oraz psychoanalitycznymi kontekstami twórczości literackiej i muzycznej. Autor monografii Literatura i nierozum. Antropologia fantastyki grozy (Toruń 2009), obecnie przygotowuje książkę Nasłuchiwanie hałasu. Audioantropologia między ekspresją a doświadczeniem. Prowadzi blog: http://molokmun.blogspot.com/.

 

 

 


 

 


Wojciech ChmielarzWojciech Chmielarz

Urodził się w Gliwicach w 1984 roku. Dziennikarz. Publikował m.in. w „Pulsie Biznesu”, „Pressie”, „Nowej Fantastyce” i „Polityce”. Redaktor naczelny serwisu internetowego niwserwis.pl, zajmującego się tematyką przestępczości zorganizowanej, terroryzmu i bezpieczeństwa międzynarodowego. Mieszka i pracuje w Warszawie. Podpalacz to pierwsza powieść z planowanej serii o komisarzu Mortce. W 2013 roku ukazała się kolejna: Farma lalek.

 

 

 

 




Mariusz CzubajMariusz Czubaj (ur. 1969)

Pisarz, antropolog kultury i wykładowca w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Autor książek: Biodra Elvisa Presleya. Od paleoherosów do neofanów (2006), W stronę miejskiej utopii (2007), (razem z Wojciechem J. Bursztą) Krwawa setka. 100 najważniejszych powieści kryminalnych (2007) oraz Etnolog w Mieście Grzechu. Powieść kryminalna jako świadectwo antropologiczne (Oficynka, 2010). W duecie z Markiem Krajewskim napisał dwa kryminały z nadkomisarzem Paterem: Aleja samobójców (2008, W.A.B.) i Róże cmentarne (2009, W.A.B.). Jest też autorem kryminałów o profilerze Rudolfie Heinzu: 21:37 (2008, W.A.B.), za którą otrzymał Nagrodę Wielkiego Kalibru, Kołysanki dla mordercy (2011, W.A.B.) oraz Zanim znowu zabiję (2012, W.A.B.). Niebawem ukaże się kolejna część przygód Heinza: Martwe popołudnie (2014, Albatros). Mieszka w Warszawie.

Fot. Grzegorz Press

 

 




Konrad Dominas


Konrad Dominas

Doktor, adiunkt na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej  Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Filolog klasyczny i informatyk. Autor i współautor prac dotyczących recepcji mitu i literatury antycznej w nowych mediach oraz w kulturze współczesnej. Jego badania naukowe dotyczą przede wszystkim kwestii metodologicznych – mechanizmów odpowiedzialnych za uobecnianie się grecko-rzymskiej literatury i kultury. Organizator międzynarodowej konferencji „Antyk w literaturze i kulturze popularnej”.

 

 

 




Anna Gemra

Profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, literaturoznawczyni. Kierownik Pracowni Literatury i Kultury Popularnej oraz Nowych Mediów w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Członek Jury Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego. Redaktor naczelna rocznika „Literatura i Kultura Popularna”. Główne zainteresowania naukowe: literatura i kultura XIX wieku; kultura i literatura popularna (szczególnie science fiction, horror, fantasy, sensacja, kryminały). Większość publikacji poświęcona tej tematyce, w tym hasła w pierwszej polskiej pracy encyklopedycznej poświęconej literaturze popularnej – Słowniku literatury popularnej (1997; 2006) Autorka książek: Kwiaty zła na miejskim bruku. O powieści zeszytowej XIX i XX wieku oraz Od gotycyzmu do horroru. Wilkołak, wampir i Monstrum Frankensteina w wybranych utworach.

 

 



 

Piotr GłuchowskiPiotr Głuchowski

Dziennikarz i redaktor „Gazety Wyborczej”. Autor ok. 300 reportaży z Polski, Białorusi, Izraela i Wielkiej Brytanii. Wraz z Marcinem Kowalskim został uhonorowany nagrodą „Grand Press” za reportaż „Ukochany syn Wielkiego Wodza” o władcach Korei Północnej. W tym duecie wydał także wstrząsający reportaż „Nie trzeba mnie zabijać” – historię Aleksa Kurzema, najmłodszego esesmana III Rzeszy i maskotki goebbelsowskiej propagandy. W 2012 roku napisał swoją pierwszą powieść – kryminał Umarli tańczą, która została nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru. Rok później ukazał się jego Lód nad głową, a w maju tego roku zostanie opublikowany Trzeci zamach - trzecia powieść z dziennikarzem Robertem Pruskim.

Fot. Max Pflegel

 



 

 

Jan Gołębiowski (ur. 1976)

Jan GołębiowskiPsycholog kryminalny, biegły sądowy. Absolwent Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, ukończył studium podyplomowe dla biegłych sądowych na Uniwersytecie Śląskim, a także odbył kurs w Stowarzyszeniu Psychologów Sądowych w Polsce dotyczący opiniowania na potrzeby procesowe.

Brał udział w licznych kursach specjalistycznych w kraju i zagranicą, między innymi: „Prowadzenie debriefingu” (kurs organizowany przez Komendę Główną Policji), „Facylitacja pracy w grupie, proces grupowy” (Peacemaker Institute, Montague, Massachusetts, USA). W latach 2005-2008 pracował jako psycholog w Sekcji Psychologów Komendy Stołecznej Policji.

Od 2004 roku prowadzi zajęcia fakultatywne w SWPS.

W lipcu 2010 roku założył Centrum Psychologii Kryminalnej. Występuje w roli biegłego sądowego, jest wpisany na listę biegłych w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Obecnie pracuje na Oddziale Psychiatrii Sądowej Mazowieckiego Specjalistycznego Centrum Zdrowia.

Jest członkiem Warszawskiego Oddziału Terenowego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, przez dwie kadencje był członkiem zarządu, koordynował Zespół Psychologii Śledczej.

Należy do Stowarzyszenia Psychologów Sądowych w Polsce. Jako reprezentant Polskiego Stowarzyszenia Studentów i Absolwentów Psychologii uczestniczył w pracach nad Ustawą o Zawodzie i Samorządzie Zawodowym Psychologów.

fot. K. Serafin /www.profilowaniekryminalne.net/




 

 

 

Irek GrinIrek Grin (ur. 1969)

Pisarz, fotograf, redaktor. Autor cyklu książek sensacyjno-szpiegowskich Szerokiej drogi, Anat (2002) i Szkarłatny habit (2004). Ponadto twórca thrillera Pamiętnik diabła (2002) i powieści Ze złości (2003). Współautor (wraz z Anis D. Pordes) książki Ich Miasto (2004). Jeden z ojców założycieli oraz prezes Stowarzyszenia Miłośników Kryminału i Powieści Sensacyjnej "Trup w szafie". Opowiadaniem Bezpański pies rozpoczął kolejny cykl książek o nowym bohaterze, Józefie Marii Dyduchu, byłym zakonniku, obecnie prywatnym detektywie o specjalności - rozwody. Józef Maria Dyduch powraca w powieści Pan Szatan (2007). A następnie pojawia się w pastiszu kryminału Orchidea (2009) napisanym do spółki z Gają Grzegorzewską i Marcinem Świetlickim. Mieszka w Krakowie.

Foto © Dmitrij Szewionkow-Kismiełow

 

 

 


 


Marta Guzowska (ur. 1967)

Marta GuzowskaPlanuje przeżyć dziewięć żyć, jak kot. Na razie zrealizowała plan na trzy: jest archeologiem, pisarką i mamą.
Jako archeolog od 15 lat pracuje w Troi, na legendarnym stanowisku odkrytym przez Heinricha Schliemanna (i, niestety, gruntownie przez tegoż zniszczonym). 
Jako pisarka opublikowała powieść kryminalną „Ofiara Polikseny” (W.A.B. 2012), której akcja toczy się na wykopaliskach archeologicznych w Troi. Zawsze jej przeszkadzało, że praca archeologów przedstawiana jest w stylu Indiany Jonesa, wiec postanowiła sama opowiedzieć, jak jest naprawdę. Niedawno ukazała się kolejna powieść z tym samym głównym bohaterem, antropologiem Mario Yblem, „Głowa Niobe”.
A jako mama…. Jej mottem są słowa słynnej amerykańskiej autorki horrorów Shirley Jackson: kiedy ma się dzieci, pisanie powieści kryminalnych to konieczność, bo cały czas ma się ochotę kogoś zamordować.

 

 


 

 

ImprokracjaImprokracja

Teatr Improwizowany IMPROKRACJA tworzy spektakle komediowe na żywo przy czynnym udziale publiczności. Grupa zawiązała swoją działalność na początku 2011, jednak pierwsze przygody ze sceną improwizacyjną część grupy zaczynała już w 2005 roku. W międzyczasie Improkraci studiowali aktorstwo, założyli kabarety, grupy impro i kilka innych projektów scenicznych we Wrocławiu. Dziś na stałe wpisują się w artystyczny kalendarz stolicy Dolnego Śląska, gdzie są najbardziej doświadczoną i profesjonalną grupą impro.






 

 

Paweł Kaczyński

Paweł KaczyńskiHistoryk literatury, pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Zajmuje się literaturą i kulturą oświecenia oraz literaturą popularną. Autor książek Niedokończona podróż. Proza Tomasza Kajetana Węgierskiego (2001), Rodzina w literaturze stanisławowskiej. Motywy - konwencje - poglądy (2009) oraz artykułów, m. in. Oświecenie jako czasoprzestrzeń awanturnicza w twórczości Jerzego Siewierskiego. Przyczynek do poetyki kryminału historycznego, w tomie Literatura i wyobraźnia (2006). W ramach zajęć dydaktycznych prowadzi m.in. wykład "Elementarne, drogi Watsonie", czyli wprowadzenie do literatury sensacyjnej, oraz seminaria magisterskie, na których powstają prace poświęcone kryminałom.

 

 

 


 

 

Wojciech Maciej Kajtoch (ur. 1957)

Wojciech KajtochFilolog, prasoznawca, krytyk literacki. W latach 1976-1980 studiował polonistykę na  Uniwersytecie Jagiellońskim; w 1991 r. obronił na rusycystyce Uniwersytetu Warszawskiego doktorat, w  2009 uzyskał w Instytucie Języka Polskiego PAN w Krakowie habilitację  w zakresie językoznawstwa.

Od 1996 pracował w Ośrodku Badań Prasoznawczych UJ, a następnie w  Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UJ. Członek Komisji Prasoznawczej PAN i redaktor naczelny „Zeszytów Prasoznawczych”.

Ongiś systematycznie współpracował z krakowskimi tytułami prasowymi: „Życie Literackie”, "Pismo Literacko-Artystyczne", "Koniec Wieku", lubelskim zinem „Ulica Wszystkich Świętych”. Pisuje w częstochowskiej "Galerii". Był redaktorem krakowskiego almanachu literackiego "Proza, proza, proza..." (pierwsze 4 tomy: 1995, 1996, 1997, 1998), jest członkiem Związku Literatów Polskich.

Opublikował 2 tomy wierszy, kilka książek, ponad 40 większych artykułów naukowych z dziedziny historii literatury polskiej i rosyjskiej XX wieku oraz prasoznawczego językoznawstwa, a także liczne recenzje, szkice krytyczne itd.; tłumaczony na rosyjski, angielski, serbski; drukowano jego prace np. w Melbourne, Mińsku, Moskwie, Doniecku, Houston, Belgradzie i syberyjskim Abakanie. Jako językoznawca i medioznawca zajmuje się przede wszystkim językiem mediów oraz językiem i prasą subkultur, jako miłośnik fantastyki – twórczością braci Arkadija i Borisa Strugackich, Stanisława Lema i Łukasza Orbitowskiego. W 2003 roku jego monografię twórczości braci Strugackich przetłumaczono na język rosyjski i – jako wzorcową - wydano w 12 tomie ich dzieł zebranych tych autorów.

Od 2008 juror nagrody literackiej im. Jerzego Żuławskiego.

Najważniejsze książki: Bracia Strugaccy (zarys twórczości), Kraków 1993; Lagry i łagry - problematyka obozowa w IV klasie LO (Tadeusz Borowski, Gustaw Herling-Grudziński, Aleksander Sołżenicyn), Kraków 1994; Presymbolizm, symbolizm, neosymbolizm... Rzecz o czytaniu wierszy, Kraków 1996; Świat prasy alternatywnej w zwierciadle jej słownictwa, Kraków 1999; Językowe obrazy świata i człowieka w prasie młodzieżowej i alternatywnej (t. 1-2), Kraków 2008; O prozie i poezji. Wybór szkiców i esejów z lat 1980-2010, Częstochowa 2011.

 

 


 

 

Joanna Kokot

kokotStudia anglistyczne ukończyła na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie także doktoryzowała się i habilitowała. Obecnie pracuje na stanowisku profesora w Katedrze Filologii Angielskiej na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Jej główny zakres zainteresowań obejmuje literaturę angielską przełomu XIX i XX wieku, szczególnie tak zwaną literaturę popularną. Zajmuje się również twórczością J.R.R. Tolkiena, któremu poświęciła kilka artykułów, jest też autorką przekładów prac poświęconych temu pisarzowi - są to między innymi Droga do Śródziemia Toma Shippeya, Tolkien. Człowiek i mit Josepha Pearce’a, zbiór szkiców Tolkien. Księga pamiątkowa, a także esej samego Tolkiena O baśniach. Najważniejsze publikacje książkowe to: Tekst w tekście. Studia o wierszach w prozie narracyjnej (1992), Gry z czytelnikiem w twórczości Rudyarda Kiplinga (1993), Kronikarz z Baker Street. Strategie narracyjne w utworach Conan Doyle’a o Sherlocku Holmesie (1999), „This Rough Magic”. Studies in Popular Literature (2004) oraz W świetle gazowych latarni. O prozie „gotyckiej” przełomu XIX i XX wieku (w druku).

 

 

 


 


kraskaMariusz Kraska (ur. 1970)

Adiunkt w Zakładzie Teorii Literatury i Krytyki Artystycznej Uniwersytetu Gdańskiego. Autor książki Na
tropie Szakala. Gry i konwencje political
i kilkudziesięciu artykułów z dziedziny wydawanych w czasopismach fachowych i tomach zbiorowych. Współpracuje z wydawaną we Wrocławiu "Literaturą i Kulturą Popularną". Na polu teorii literatury interesuje się problemami odbioru i odbiorcy, zagadnieniami perswazji i groteski. Autor książki Prosta sztuka zabijania. Figury czytania kryminału (słowo/obraz terytoria 2013).

Mieszka w Gdyni.

 

 


 

 

Krefeld


Michael Katz Krefeld (ur. 1966)

Duński autor powieści kryminalnej. Zaczynał karierę jako scenarzysta krótkich filmów i seriali telewizyjnych ("Nikolaj & Julie", "Hotellet", "Nynne". Zadebiutował thrillerem Før stormen w 2007 roku, który zdobył uznanie krytyków. Jego czwarta powieść, Sort sne falder (2012), została uznana za najlepszą duńską powieść kryminalną roku i nominowana do Szklanego Klucza. Wykolejony (Afsporet), wydany w 2013 roku, to pierwsza część cyklu o prywatnym detektywie Thomasie 'Ravn' Ravnsholdcie.

Fot. Thomas A.

 

 

 


 

 

Agnieszka Kruszyńska

Kruszyńska

Adiunkt na Wydziale Filologii Polskiej Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora. Zainteresowania: dawność kulturowa, literatura i kultura popularna, pamięć jako kategoria w literaturze, literatura dla dzieci i młodzieży, dydaktyka polonistyczna. Autorka studium Średniowieczność w literaturze i kulturze XX wieku. Propozycje badawcze (2008) oraz licznych artykułów, m.in.: Literatura popularna a kwestie społeczne. Przykład twórczości Tadeusza Dołęgi-Mostowicza; Bajki dla dorosłych jako zjawisko w kulturze popularnej. Szkic na przykładzie telewizyjnego cyklu autorstwa J. Wilińskiej, A. Nowickiego i F. Dereckiego; Literatura i kultura popularna – czy gorsze w szkole?
Opowieść na odświeżenie ducha. Wokół refleksji C.S. Lewisa o baśniach
; The Sense of Unity and the Category of Unity. Tolkien’s “The Lord of the Rings” in the Context of Medieval Epic; Trzej Królowie w maju, czyli motywy (quasi-)religijne w skeczach kabaretowych; Oddawanie głosu pamięci. Uwagi na marginesie „Wysokiego Zamku” Stanisława Lema; Trylogia Stanisława Pagaczewskiego w kontekście kultury popularnej; Średniowieczność w kulturze popularnej – na wybranych przykładach.

 

 




KubickaHalina Kubicka

Doktor nauk humanistycznych, historyk literatury. Jej zainteresowania naukowe związane są z problemami kultury popularnej; w szczególności są to: literackie i filmowe modele czasoprzestrzenne oraz schematy i klisze fabularne ujmowane w perspektywie genologicznej.  Współpracuje z Pracownią Literatury i Kultury Popularnej oraz Nowych Mediów Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest redaktorem wydawniczym oraz nauczycielem języka polskiego w liceum ogólnokształcącym.

 

 

 


 

 

Jakub Z. Lichański (ur. 1946)

lichanskiW 1970 roku ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego; w 1974 obronił tam doktorat, w 1993 - habilitację. Mianowany profesorem zwyczajnym w 2007 roku Pracował m.in. w  Bibliotece Narodowej, Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie, Ministerstwie Kultury i Sztuki oraz na uniwersytetach w Warszawie, Białymstoku i Łodzi. Od lat siedemdziesiątych XX wieku stale współpracuje z radiem i telewizją. Odbył liczne wyjazdy zagraniczne, m.in. do Turynu, Edynburga, Amsterdamu i Brukseli. W latach 1984-1988 przebywał na stypendium w Uppsali.

Jego zainteresowania badawcze to: historia i teoria retoryki, historia literatury polskiej I Rzeczypospolitej, literatura SF & Fantasy (światowa i polska) oraz lit. popularna, komparatystyka, epos światowy, bibliotekarstwo (dzieje książki i opraw), edytorstwo.

Debiutował w 1967 roku w „Tygodniku Kulturalnym” tekstem Tragedia samotności [o pisarstwie Stanisława Przybyszewskiego], od 1969 współpracuje z pismami takimi jak  „Więź”, „Nowe Książki”, „Kultura”, „Poezja”, „Nurt”, „Twórczość”, „Odra”. Od 2004 roku redaktorem naczelnym „Forum Artis Rhetoricae”.

Jest związany z różnymi towarzystwami naukowymi: członek – Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Komisji Dziejów Odrodzenia i Reformacją KNH PAN, The International Society of the History of Rhetoric, Polskiego Towarzystwa Retorycznego, Komisji Żywego Słowa Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN.

 

 


 


Adam Lipszyc

Adam Lipszyc

Eseista i tłumacz, pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, uczy w Collegium Civitas, w Instytucie Studiów Zaawansowanych oraz na Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki. Autor książek Międzyludzie. Koncepcja podmiotowości w pismach Harolda Blooma (Kraków, 2005), Ślad judaizmu w filozofii XX wieku (Warszawa, 2009), Rewizja procesu Józefiny K. i inne lektury od zera (Warszawa, 2011) i Sprawiedliwość na końcu języka. Czytanie Waltera Benjamina (Kraków, 2012). Laureat nagrody Literatury na świecie im. Andrzeja Siemka, nagrody Allianz Kulturstiftung i nagrody literackiej Gdynia.

 

 

 


 

 

Aleksander Makowski

Był jednym z najmocniej napiętnowanych bohaterów Raportu Macierewicza, gdzie został przedstawiony jako osobnik szczególnie niebezpieczny, który dla osobistych zysków oszukiwał państwo polskie oraz amerykańskich sojuszników, podając zmyślone informacje wywiadowcze. Znaczącą rolę w tych oskarżeniach odegrał fakt, że Makowski miał opinię jednego z najzdolniejszych oficerów PRL-owskiego wywiadu i że w 1990 roku został negatywnie zweryfikowany i zwolniony ze służby. Absolwent Ośrodka Kształcenia Kadr Wywiadowczych polskiego wywiadu (1972–1973). Ukończył studia podyplomowe LLM Harwardzkiej Szkoły Prawa (1975–1976). Doktor nauk prawnych Instytutu Nauk Prawnych PAN (1978). W latach 1985–1988 naczelnik Wydziału XI Departamentu I MSW. Negatywnie zweryfikowany w 1990 r. i zwolniony ze służby wywiadu. W latach 1992–2007 współpracownik Zarządu Wywiadu Urzędu Ochrony Państwa i wywiadu wojskowego WSI.

/mat.wydawcy/

 





Tomasz Man (1968)

Tomasz Man

Dramatopisarz, reżyser. Jest doktorem filologii polskiej, którą studiował na Uniwersytecie Wrocławskim, i absolwentem Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej. Był kierownikiem literackim w Teatrze im. Siemaszkowej w Rzeszowie (2003-2005) i konsultantem programowym w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie (2004-2005). W latach 1997-2002 publikował swoje teksty na łamach "Teatru", "Dialogu", "Notatnika Teatralnego".

Karierę reżyserską rozpoczynał w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku. Własny tekst - poetycką Katarantkę (2001) - zapis bólu i cierpienia starszej, niewidomej kobiety, która żyje w samotności w otoczeniu bibelotów - wyreżyserował po raz pierwszy w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W 2004 roku w Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka Man napisał dramat zatytułowany 111 - opowieść o, zdawałoby się, normalnej rodzinie, w której syn sięga po broń i zabija rodziców. Spektakl wyreżyserował Redbad Klynstra, przedstawienie weszło do repertuaru Teatru Narodowego. Dla Teatru im. Modrzejewskiej w Legnicy wspólnie z Krzysztofem Bizio Man napisał tekst Deszcze (2005) - opowieść o pięciu rodzinach mieszkających w różnym czasie w jednej legnickiej kamiennicy. Man w teatrze sięgał również po cudze teksty, był to przede wszystkim polski dramat współczesny.

Tomasz Man był założycielem wrocławskiego Teatru Pod Gryfami. W 2003 roku wystawił tu opracowany dramaturgicznie blog anonimowego internauty Żona mnie opierniczyła, Historię pewnej miłości i Oskara i Ruth Ingmara Villqista.

Zdobywca Nagrody Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego za zbiorową kreację dla twórców spektaklu Porozmawiajmy o życiu i śmierci Krzysztofa Bizio z Teatru Współczesnego w Szczecinie na 37. Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie (2002), nagrody za scenariusz oryginalny - za tekst słuchowiska Matka ilampart na 5. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji "Dwa teatry" w Sopocie (2005) i zielonogórskiego Leona 2006 - nagrody dla najlepszego spektaklu sezonu - Harpagona na podstawie Skąpca Moliera z Lubuskiego Teatru im. Kruczkowskiego w Zielonej Górze.

(Autor: Monika Mokrzycka-Pokora, culture.pl)

Fot. Bartek Sadowski / ForumTomasz Man

 

 

 


 

 

 


Marcin Maruta (ur. 1969)
Prawnik. Zawodowo zajmuje się prawem autorskim, zarówno prowadząc kancelarię, jak i udzielając się jako wykładowca i autor artykułów. W wolnym czasie gotuje półzawodowo. Członek jury Nagrody Wielkiego Kalibru. Mieszka na przemian w Warszawie i Krakowie, oba miasta lubi nadzwyczaj.


 

 

 


 

 

mazurkiewiczAdam Mazurkiewicz

Adiunkt w Zakładzie Dydaktyki Języka Polskiego i Literatury Uniwersytetu Łódzkiego. Juror Nagrody im. Jerzego Żuławskiego, wieloletni uczestnik Sympozjów Komiksologicznych, organizowanych w ramach Łódzkiego Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier, krytyk literacki związany z internetowymi pismami „Grabarz Polski” i „Creatio Fantastica”, na których łamach przybliża czytelnikom nowości z kręgu polskiej i obcej literatury sensacyjnej, kryminalnej, fantastycznej. 
Naukowo zajmuje się literaturą i kulturą popularną, związkami obiegów kulturowych, przemianami gotycyzmu, sposobami, w jaki kultura popularna asymiluje tradycję i społeczną recepcję postępu technologicznego. Autor monografii O polskiej literaturze fantastycznonaukowej lat 1990-2004 (Łódź 2007) i artykułów zamieszczanych w tomach zbiorowych, „Pamiętniku Literackim”, „Literaturze i Kulturze Popularnej”, „Folia Litteraria Polonica”.

 

 


 

 

Prof. Zbigniew Mikołejko (ur. 1951)

Polski filozof religii, eseista. Kierownik Zakładu Badań nad Religią w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, członek Amerykańskiej Akademii w Rzymie (1996), profesor Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa, wykłada również filozofię i logikę w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania, a także wstęp do wiedzy o religii na Podyplomowym Studium Wiedzy o Kulturze przy Instytucie Badań Literackich PAN. Publikował m.in. na łamach "Borussii", "Dialogu", "Etyki", "Gazety Wyborczej", "Kontekstów", "Literatury na Świecie", "Newsweeka", "Nowych Książek", "Przeglądu Filozoficznego", "Przeglądu Politycznego", "ResPubliki Nowej", "Rzeczpospolitej", "La Sicilia", "Społeczeństwa Otwartego", "Twórczości", "Tygodnika Powszechnego", "Uncaptive Minds". Juror Nagrody Wielkiego Kalibru.

Fot. Krzysztof Łysek

 

 

 


 


Zygmunt Miłoszewski (ur. 1976)

Zygmunt MiłoszewskiProzaik, dziennikarz, autor scenariuszy. Debiutował w 2004 roku na łamach „Polityki" opowiadaniem Historia portfela, potem wydał rozgrywającą się we współczesnej Warszawie powieść grozy Domofon (W.A.B. 2005, II wyd. 2011) i baśń dla dzieci Góry Żmijowe (W.A.B. 2006, przekład ukraiński i serbski: 2010). Na zamówienie Juliusza Machulskiego napisał scenariusz filmowy według Domofonu. Książkę przetłumaczono na niemiecki, w przygotowaniu przekład niderlandzki. Jego powieść kryminalna Uwikłanie (2007) została uhonorowana Nagrodą Wielkiego Kalibru; ukazała się m.in. w Anglii, gdzie spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. Na jej motywach powstał film w reżyserii Jacka Bromskiego pod tym samym tytułem. Ziarno prawdy (2011) jest kontynuacją Uwikłania - również zostało uhonorowane Nagrodą Wielkiego Kalibru. W 2013 roku ukazał się thriller autora Bezcenny.

Fot. Rafał Komorowski



 

 

MizuroMarta Mizuro

Krytyk literacki. Laureatka prestiżowej Nagrody im. Ludwika Frydego, przyznawanej przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyki Literackiej (2002). Regularnie publikuje recenzje między innymi w "FA-arcie", "Nowych Książkach", "Przekroju", "Zwierciadle", współpracuje też od dawna z Czytelnią na Onet.pl. Obecnie pracuje w miesięczniku "Odra". Zasiada w jury konkursu o Nagrodę Wielkiego Kalibru. W 2010 roku ukazał się jej debiut kryminalny – powieść Kogo kocham, kogo lubię napisana wspólnie z Robertem Ostaszewskim (W.A.B.), a niedawno ukazała się jej nowa książka Cicha przystań (W.A.B. 2014). Mieszka we Wrocławiu.

Fot. Zosia Zija


 





Janina Paradowska (ur. 1942)

Publicystka polityczna związana z tygodnikiem „Polityka” i radiem TOK FM, prowadzi program Puszka Paradowskiej w Superstacji. Jest absolwentką wydziału polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracę dziennikarską rozpoczęła w „Kurierze Polskim” pod koniec lat 60., pisząc reportaże społeczne. Od 1991 roku jest komentatorką polityczną tygodnika "Polityka". Zainicjowała cykl spotkań pod nazwą Salony „Polityki”, na których gości czołowych polityków, biznesmenów, przedstawicieli mediów i świata kultury. Zdobyła między innymi tytuł Najlepszego Dziennikarza Roku 2002 - Grand Press. Jurorka Nagrody Wielkiego Kalibru.

Fot. Polityka

 

 

 


 


Adam Poprawa

Adam Poprawa (ur. 1959)

Historyk literatury, krytyk literacki i muzyczny, pisarz.

Opublikował między innymi zbiór szkiców „Formy i afirmacje” (2003) oraz tom prozatorski „Walce wolne, walce szybkie” (2009). Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego.

 

 

 


 

 

Magdalena Roszczynialska

Magdalena Roszczynialska

Doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Katedrze Poetyki i Teorii Literatury oraz w Katedrze Mediów i Badań Kulturowych Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. Zainteresowania naukowe: literatura i kultura popularna, kultura alternatywna, antropologia miasta, geopoetyka, tematyka urbanistyczna w literaturze, fotografia. Autorka, redaktorka i współredaktorka kilkudziesięciu artykułów i książek naukowych na temat kultury i literatury popularnej oraz wątków przestrzennych literaturze i jej teorii.

 

 

 


 

 

Marcin Sendecki (ur. 1967)

Marcin SendeckiPoeta, dziennikarz. W latach 80. i 90. związany z pismem "bruLion". Obecnie pracuje w dziale kultury tygodnika "Przekrój". Debiutował w 1992 tomem Z wysokości. Opublikował kilka tomów wierszy, wraz z Marcinem Świetlickim i Marcinem Baranem zredagował w 1997 antologię Długie pożegnanie. Tribute to Raymond Chandler. Wydał tom wierszy 22 (2009). Ostatnio,  znowu z Marcinem Baranem i Marcinem Świetlickim, zredagował antologię wierszy Żegnaj, laleczko. Wiersze noir. Mieszka w Warszawie.

Fot. Max Pflegel


 

 


 

 

Vincent V. SeverskiVincent V. Severski

Urodził się w Warszawie w rodzinie oficera wojska polskiego.  W młodości interesował się ekstremizmem lewicowym i sam sympatyzował z ruchami trockistowskimi. Studiował prawo na UJ, a następnie w Warszawie, gdzie poznał miedzy innymi Lecha Falandysza, Janusza Kochanowskiego i Ryszarda Kalisza.
W 1982 roku ukończył Ośrodek Kształcenia Kadr Wywiadowczych jako jeden z prymusów. Był oficerem wywiadu PRL i RP, działającym przez 26 lat pod przybraną  tożsamością. W 1990 roku został pozytywnie zweryfikowany.
W 1982 roku skierowany do wydziału tak zwanej „dywersji”, najważniejszego wówczas i największego wydziału polskiego wywiadu. Za granicą spędził 13 lat, z tego 12 już po 1990 roku. Realizował zadania na Wschodzie, Azji, Bliskim Wschodzie, Afryce i Europie. Odbył około 140 misji w blisko 50 krajach. Zna biegle trzy języki. Jest postacią dobrze znaną w międzynarodowym środowisku oficerów służb specjalnych. Odszedł w 2007 roku na własną prośbę ze służby w wywiadzie w stopniu pułkownika.
Odznaczony i wyróżniany przez prezydentów i premierów RP, szefów zaprzyjaźnionych służb wywiadowczych oraz Legią Zasługi przez prezydenta Baracka Obamę.

 

 



 

 

Grzegorz SowulaGrzegorz Sowula (ur. 1954)

Z wykształcenia grafik i projektant książkowy. Edytor, tłumacz, publicysta. W latach 1976-2000 przebywał w Wlk. Brytanii i Niemczech. Współtworzył emigracyjne wydawnictwo Puls (Londyn), pracował w Deutsches Polen-Institut (Darmstadt). Dyrektor biura organizacyjnego projektu Polska 2000, w latach 2000-2011 dziennikarz „Rzeczpospolitej”, od czerwca 2010 r. redaktor naczelny „Notesu Wydawniczego”. Publikuje w prasie branżowej (m.in. „Magazyn Literacki”, „2+3d”), współpracuje z wieloma wydawnictwami i Polskim Radiem. Od października 2011 r. redaktor publikacji Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Juror Nagrody Wielkiego Kalibru.

Fot. Max Pflegel

 

 


 


steckiewicz

Martyna Steckiewicz

doktorantka  kulturoznawstwa w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie,  pracowniczka Centrum Kultury Jidysz w Warszawie. Publikowała m.in. w Kulturze Popularnej, Bez Dogmatu, Studia Judaica. W swoich badaniach łączy zainteresowanie kulturą popularną z pasją do języków: jidysz i francuskiego oraz zagadnień związanych z imigracją i wielokulturowością współczesnych europejskich społeczeństw.

Fot. Katarzyna Kalinowska

 

 

 


 

 

Nadia SzagdajNadia Szagdaj (ur. 1984)

Urodziła się we Wrocławiu. Od dziecka związana ze światem artystycznym swojego miasta, chłonęła jego uroki, specyfikę, a potem także historię Wrocławia.

Moja rodzina martwiła się o moją przyszłość. Bezustannie prosili, bym się na coś zdecydowała. Chciałam wybrać sobie zawód naprawdę. Dlatego szukałam. Ale śmiało mogę powiedzieć, że mój obecny zawód sam mnie znalazł.


Jeszcze w liceum Nadia Szagdaj pisała wiersze, nowele, teksty piosenek, felietony. W roku 2009 zadebiutowała powieścią Przepowiednia. Na początku roku 2013 w Wydawnictwie Bukowy Las ukazał się klasyczny kryminał osadzony w realiach przedwojennych Niemiec: Kroniki Klary Schulz: Sprawa Pechowca, który otwiera cykl książek z młodą detektyw Klarą Schulz w roli głównej. Choć sama bohaterka jest rodowitą mieszkanką Breslau, podróżuje po ówczesnym Śląsku, a w kolejnych częściach także poza jego granice. Druga książka z tego cyklu ukazała się na początku 2014 roku i nosi tytuł Kroniki Klary Schulz. Zniknięcie Sary. I tym razem gęsta intryga przenosi czytelnika do eleganckich salonów i mrocznych zaułków Breslau roku 1911.
Nadia Szagdaj jest także muzykiem: ukończyła Wrocławską Akademię Muzyczną na wydziale wokalnym jako sopran. Przez pewien czas śpiewała we Wrocławskiej Operze, teraz wraz z przyjaciółmi prowadzi trzy projekty muzyczne. Kolejną pasją Nadii Szagdaj jest fotografia, a zwłaszcza fotografia architektury Wrocławia. Tworzy zdjęcia i filmy pod szyldem Petra Nelle Film Creations.

(C) Petra Nelle

 


 

 

Jakub SzamałekJakub Szamałek

Archeolog, absolwent Uniwersytetu w Oxfordzie i doktorant Uniwersytetu w Cambridge (stypendysta Fundacji Billa i Melindy Gatesów). Centrum jego zainteresowań stanowi starożytność – czego efektem są artykuły popularnonaukowe publikowane między innymi w „Polityce” oraz „Wiedzy i życiu”, a także powieść Kiedy Atena odwraca wzrok (Muza), którą debiutował w 2011 roku i która była nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru. Morze Niegościnne to druga powieść o Leocharesie.

 

 

 


 

 

Łukasz Szleszkowski


Dr n. med. Łukasz Szleszkowski

Adiunkt Katedry Medycyny Sądowej we Wrocławiu; specjalista medycyny sądowej; biegły sądowy. Jego zainteresowania skupiają się wokół zagadnień związanych z tzw. klasyczną medycyną sądową. Współpracuje z organami ścigania m.in. biorąc udział w oględzinach zwłok w miejscu znalezienia i przeprowadzając sekcje zwłok ofiar zabójstw. Szczególne zainteresowania to rekonstrukcja zdarzeń o charakterze kryminalnym, mechanika urazów oraz identyfikacja zwłok o nieustalonej tożsamości.

 

 

 


 

 

Agnieszka Szurek

Agnieszka SzurekAbsolwentka Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W pracy doktorskiej (2003) zajmowała się fantasy jako gatunkiem literackim. Obecnie pracuje w Zakładzie Retoryki i Mediów na Uniwersytecie Warszawskim. Interesuje się literaturą popularną, retoryką, translatoryką i nowymi mediami. Opublikowała artykuły poświęcone literaturze fantasy (m.in. Teorie fikcji i problemy analizy „Władcy Pierścieni” J.R.R. Tolkiena, w: Retoryka i badania literackie. Rekonesans, red. J.Z. Lichański, Warszawa 1998; Fantastyka, logika, retoryka. Budowanie argumentacji w opowiadaniach z cyklu Dragonlance, w: Uwieść słowem, czyli retoryka stosowna, red. J.Z. Lichański, Warszawa 2003) oraz kryminałom (Opowieści kryminalne Dorothy L. Sayers i ich polskie przekłady, w: Tłumacz i przekład – wyzwania współczesności, red. M. Ganczar, P. Wilczek, Katowice 2013). Jest tłumaczką książek naukowych i popularnonaukowych, w tym poświęconych twórczości J.R.R. Tolkiena i Inklingów oraz autorką haseł w Słowniku literatury popularnej.

 

 



 

 

Joanna Szwechłowicz


Joanna Szwechłowicz

Autorka "Tajemnicy szkoły dla panien". Uczy komparatystyki studentów na Wydziale Polonistyki UW oraz niestudentów i nie-Polaków polskiego. Pracowała jako dostarczycielka "contentu rozrywkowego" dla serwisów internetowych. Obecnie pisze drugą książkę, której bohaterami będą: ksiądz, genderowo uświadomiona żołnierka AK oraz Pola Negri.

 

 

 

 


 


Image

Marcin Świetlicki

Poeta, prozaik, muzyk. Zadebiutował tomem poetyckim Zimne kraje (1992), autor wielu świetnie przyjmowanych przez czytelników i krytyków książek poetyckich. W 2011 roku ukazało się ich zbiorowe wydanie, zatytułowane Poezje, a w 2013 roku Wydawnictwo EMG opublikowało nowy tomik poety: Jeden. Jako autor tekstów i wokalista współpracuje przede wszystkim z zespołem Świetliki (ostatnia płyta zespołu to – Las putas melancolicas z udziałem aktora polskiego, Lindy Bogusława). Stworzył trylogię kryminalną z główną postacią mistrza: Dwanaście (2006, Nagroda Wielkiego Kalibru), Trzynaście (2007), Jedenaście (2008, Literacka Nagroda Gdynia), która w 2011 roku ukazała się w tomie zbiorowym o tytule Powieści. Wraz z Gają Grzegorzewską i Irkiem Grinem napisał pastisz powieści kryminalnej Orchidea (2009). Jeden z ojców-założycieli Stowarzyszenia Miłośników Kryminału i Powieści Sensacyjnej „Trup w szafie”. Mieszka w Krakowie.

 

 

 


 

 

Agata Thannhauser


Mgr Agata Thannhäuser

Doktorantka w Katedrze Medycyny Sądowej, antropolog. Interesuje się zarówno identyfikacją szczątków ludzkich jak i prowadzi badania nad obiektywną oceną wieku osób nieletnich prezentowanych w materiałach o charakterze pornograficznym. Przeprowadza oględziny szczątków ludzkich na zlecenie organów ścigania oraz bierze udział w ekshumacjach, współpracując m.in. z Instytutem Pamięci Narodowej.

 

 

 

 


 

 

Grzegorz Trębicki


Grzegorz Trębicki

Anglista, literaturoznawca, adiunkt na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. W centrum jego zainteresowań naukowych leży przede wszystkim anglojęzyczna fantasy, oraz szerzej, cała literatura niemimetyczna, jak również teoria i genologia literatury. Obecne wystąpienie stanowi jego pierwszą wycieczkę badawczą na terytorium kryminału, od lat jednak pozostaje zamiłowanym czytelnikiem tej literatury. Do jego ulubionych autorów należą, między innymi, Joe Alex, Raymond Chandler, Eliott Pattison  i Zygmunt Miłoszewski.

 

 

 

 


 

trocha

 

Bogdan Trocha (ur. 1963)

Filozof i literaturoznawca, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Zielonogórskiego, kierownik Pracowni Mitopoetyki i Filozofii Literatury, organizator i kierownik naukowy cyklicznej konferencji Fantastyczność i Cudowność. Zajmuje się badaniami nad współczesną literaturą popularną i mitopoetyką w perspektywie antropologicznej i filozoficznej.



 

 


 

 

Anna Urban

 

Anna Urban

Adiunkt w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, krytyk przekładu, tłumaczka i współtłumaczka książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Zakochała się w kryminałach Nele Neuhaus.

 

 

 

 


 

 

Krystyna Walc

walcDoktor nauk humanistycznych, historyk literatury, pracownik Biblioteki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Zajmuje się literaturą i sztuką okresu Młodej Polski, związkami literatury i sztuk plastycznych oraz współczesnym horrorem literackim. Autorka haseł dotyczących horroru w Słowniku literatury popularnej oraz publikacji na temat horroru i postaci wampira we współczesnej kulturze (w czasopismach i pracach zbiorowych). We współpracy z Pracownią Literatury i Kultury Popularnej oraz Nowych Mediów Uniwersytetu Wrocławskiego przygotowuje bibliografię przedmiotową dotyczącą literatury i kultury popularnej (od roku 2008). Najnowsze zainteresowania badawcze (w zmiennych proporcjach) – postać księcia Drakuli we współczesnej kulturze oraz polska powieść kryminalna okresu PRL-u.
Poza tym zajmuje się malarstwem, tkaniną dekoracyjną oraz wyrobem biżuterii.
Członek Stowarzyszenia Literacko-Artystycznego „Fraza” oraz Amatorskiego Klubu Plastycznego im. Ferdynanda Brzęka.

 

 

 


 

 


Zbigniew Wałaszewski Zbigniew Wałaszewski

Kulturoznawca, medioznawca; absolwent Wydziału Polonistyki UW (praca magisterska z literatury romantyzmu), absolwent doktoranckiej Szkoły Nauk Społecznych przy IFiS PAN, rozprawę doktorską Nowe oblicza Draculi. Wampir w lustrze XX-wiecznych mediów obronił w IBL PAN. Zastępca Dyrektora Instytutu Edukacji Artystycznej w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie. Wykładowca Collegium Civitas oraz Wydziału Nauk Humanistycznych UKSW. W badaniach zajmuje się analizą filmu i mediów elektronicznych jako środków komunikacji oraz funkcjonowaniem kreowanych w ich obrębie przekazów w przestrzeni symbolicznej współczesnej kultury popularnej. W centrum zainteresowania znajdują się gry komputerowe i kino gatunków (horror, kryminał, SF), jak też współczesna odmiana kina autorskiego (P. Greenaway, D. Lynch, R. Scott).

 

 

 


 


wojdaDorota Wojda (ur. 1971)

Historyczka i teoretyczka literatury. Studiowała polonistykę i filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pracuje w Katedrze Teorii Literatury na Wydziale Polonistyki. Miłośniczka podróży na Bliski Wschód i kryminałów. Naukowo zajmuje się związkami literatury z władzą, performatyką i postkolonializmem. Autorka kilkudziesięciu artykułów opublikowanych m.in. w „Dialogu”, „Pograniczach”, „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Przestrzeniach Teorii”.

Mieszka w Krakowie.

 

 

 



Marcin Wroński

Marcin Wroński

Prozaik, dziennikarz, redaktor. Debiutował zbiorem opowiadań Udo Pani Nocy (1992), pisał prozę postmodernistyczną, fantastykę, książki dla dzieci. Jego wielką pasją literacką jest pisanie o dawnym Lublinie, czego dał wyraz w Piękne jesteście przyjaciółki moje i w serii kryminałów retro o komisarzu Maciejewskim: w Morderstwie pod cenzurą (2007, książka nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru) oraz w Kinie „Venus” (2008, książka zgłoszona do Paszportu „Polityki”). W 2010 roku ukazał się jego kryminał Officium Secretum, w 2011 trzecia część cyklu o komisarzu Maciejewskim, A na imię jej będzie Aniela, w 2012 kolejna – Skrzydlata trumna, w 2013 – Pogrom w przyszły wtorek, w 2014 najnowsza - Haiti. Mieszka w Lublinie.

 





Violetta WróblewskaVioletta Wróblewska

Adiunkt w Zakładzie Folklorystyki i Literatury Popularnej Instytutu Literatury Polskiej UMK w Toruniu. Zajmuje się folklorem, literaturą dziecięcą oraz kulturą i literaturą popularną, szczególnie literaturą kryminalną. Jest autorką książek: Przemiany gatunkowe polskiej baśni literackiej XIX i XX wieku (2003), Z zagadnień kultury popularnej (2007), Ludowa bajka nowelistyczna (źródła – wątki – konwencje) (2007) oraz współredaktorką tomów: Genologia literatury ludowej (2002), W kręgu folkloru, literatury i języka (2003), Podanie – legenda w tradycji ludowej i literackiej (2007), Bajka zwierzęca w tradycji ludowej i literackiej (2011), Toruń tam i powrotem. Szkice z antropologii miasta (2011) oraz Za miedzę, za morze, w zaświaty… Kulturowe wymiary podróżowania (2012). Publikowała liczne artykuły w czasopismach i pracach zbiorowych, m.in. w „Literaturze Ludowej” oraz w „Literaturze i Kulturze Popularnej”.



 


Karol ZielińskiKarol Zieliński (ur. 1968)

Doktor, filolog klasyczny, hellenista. Pracuje w Instytucie Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych na Uniwersytecie Wrocławskim. Specjalizuje się w epice i liryce archaicznej Grecji odczytywanych jako spuścizna tradycji oralnej. Jest współzałożycielem Pracowni Badań nad Tradycją Oralną oraz autorem książek Słońce w rozpaczy. Liryka miłosna Safony w aspekcie oralności oraz Iliada i jej tradycja epicka.