Home Nagroda Wielkiego Kalibru Nagroda Wielkiego Kalibru - Wiecej o nominowanych powieściach

Article Index
Nagroda Wielkiego Kalibru
Więcej o nominowanych powieściach
Nominacje do NWK
Regulamin NWK
Informacje o Nagrodzie Wielkiego Kalibru
All Pages

Więcej o nominowanych powieściach

 

Mariusz Czubaj, "Kołysanka dla mordercy"

ImageJesień 2008 roku. W kanałach ciepłowniczych w Warszawie znaleziono kolejną ofiarę seryjnego zabójcy. Sprawca - nazwany przez policję Doktorem Śmierć - zabija bezdomnych zastrzykiem w serce, a następnie odcina denatom dłonie. Profiler Rudolf Heinz zostaje wysłany do stolicy, by pomóc w śledztwie. Okazuje się, że sprawa, nad którą przyjdzie mu pracować, łączy się także z tajemniczym zgonem znanego przedsiębiorcy. Wszystko wskazuje na to, że ta śmierć ma związek z wydarzeniami sprzed wielu lat, gdy biznesmen prowadził fabrykę zatrudniającą nielegalne imigrantki ze Wschodu.
Profiler krąży w labiryncie podziemnego miasta, opanowanego przez kloszardów, i w plątaninie dyskretnych powiązań łączących ludzi interesu. W tle wydarzeń jak zły cień pojawi się pacjent szpitala psychiatrycznego na Śląsku, zwany Inkwizytorem, czyli morderca, który wiele lat temu omal nie pozbawił życia Rudolfa Heinza. Obaj mają ze sobą niewyrównane rachunki...

Mariusz Czubaj - pisarz, antropolog kultury i wykładowca w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Autor książek: "Biodra Elvisa Presleya. Od paleoherosów do neofanów" (2006), "W stronę miejskiej utopii" (2007), (razem z Wojciechem J. Bursztą) "Krwawa setka. 100 najważniejszych powieści kryminalnych" (2007) oraz "Etnolog w Mieście Grzechu. Powieść kryminalna jako świadectwo antropologiczne" (Oficynka, 2010). W duecie z Markiem Krajewskim napisał dwa kryminały z nadkomisarzem Paterem: "Aleja samobójców" (2008, W.A.B.) i "Róże cmentarne" (2009, W.A.B.). Jest też autorem kryminałów o profilerze Rudolfie Heinzu: "21:37" (2008, W.A.B.), za którą otrzymał Nagrodę Wielkiego Kalibru, "Kołysanki dla mordercy" (2011, W.A.B.) oraz "Zanim znowu zabiję" (2012, W.A.B.). Mieszka w Warszawie.


Wiktor Hagen, "Długi weekend"

CImageała Polska przygotowuje się do długiego weekendu, wszyscy żyją zbliżającym się wyjazdem. Ale nie komisarz, który tym razem nigdzie się nie wybiera. Musi bowiem zostać z dziećmi, gdyż jego żona Paula wyjeżdża do Amsterdamu, by wziąć udział w szkoleniach i walczyć o atrakcyjną posadę. Tymczasem zostaje zamordowany znany działacz ekologiczny, a z Nemhauserem kontaktuje się dawna koleżanka ze studiów, obecnie żona wpływowego profesora archeologii, prowadzącego zagadkowe interesy. Sytuacja błyskawicznie się komplikuje, gdy profesor zostaje zamordowany we własnym domu...
Komisarz Nemhauser będzie szukał odpowiedzi w czasie długiego weekendu, usiłując pogodzić to z opieką nad dziećmi i gotowaniem w restauracji.

Wiktor Hagen – tajemniczy autor kryminałów Granatowa krew (W.A.B. 2010) i Długi weekend (2011), urodził się na początku lat siedemdziesiątych w Polsce. Matka była Polką, ojciec Francuzem. Pierwsze lata życia spędził w krajach arabskich: jego ojciec wykładał historię na uniwersytecie w Kairze, zaś w Aleppo prowadził badania nad historią miasta. Mieszkał na zmianę we Francji i w Polsce. Studiował antropologię kultury na uniwersytecie w Aix-en-Provence. Po ukończeniu studiów pomagał przyjacielowi prowadzić restaurację w Paryżu. Spędził kilka miesięcy w Indiach, kręcąc filmy dokumentalne i robiąc zdjęcia dla polskich i zagranicznych pism. Pasjonat gotowania w różnych stylach oraz fotografii. Z przekonania alterglobalista, domator i zapalony podróżnik, nieustannie stara się pogodzić te sprzeczności. Interesuje się psychologią, historią jedzenia, historią zbrodni, lubi także literaturę dziecięcą.

Recenzja "Długiego weekendu"


Marek Harny, "W imię zasad"

ImageMłoda dziewczyna zostaje brutalnie zamordowana. Policja podejrzewa, że zabił ją seryjny gwałciciel, który niedawno wyszedł na wolność. Bukowski – dziennikarz śledczy, który kocha piękne kobiety i nie stroni od alkoholu, odkrywa, że za zabójstwem może stać ktoś zupełnie inny. Wiele wskazuje na to, że przyczyną morderstwa mógł być… jego reportaż. Ślady prowadzą do Krakowa. Dodatkowo, okazuje się, że w sprawę wplątana jest córka Bukowskiego. Grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo i tylko ojciec, z którym od dawna jest skłócona, może ją uratować. Bukowski ma za sobą wiele życiowych zakrętów – nie zawsze był porządnym facetem. Teraz ma szansę wszystko naprawić.

Marek Harny urodził się w Zabrzu jako Marek Lubaś. Z wykształcenia dziennikarz, z zamiłowania pisarz. Debiutował w 1975 roku zbiorem opowiadań Unieś mnie, wielki ptaku. Po publikacji zbioru opowiadań Góry są w nas (1990) na długie lata zamilkł, by w 2003 roku wydać powieść Urodzony z wiatru. Dwa lata później ukazał się jego pierwszy kryminał o dziennikarzu Adamie Bukowskim - Pismak, uhonorowany Nagrodą Wielkiego Kalibru. Bukowski jest również bohaterem powieści Wszyscy grzeszą (2008) oraz W imię zasad (2011).

Recenzja powieści "W imię zasad"


Katarzyna Kwiatkowska, "Zbrodnia w błękicie"

ImageMłody podróżnik i detektyw hobbysta, Jan Morawski, przybywa w śnieżną zadymkę do pałacu w Tarnowicach. Pierwszy wspólny posiłek z gospodarzami i ich gośćmi ujawnia niespodziewane urazy, konflikty i żale. Ta podminowana atmosfera ma tragiczny finał. Następnego ranka w błękitnej sypialni pokojówka znajduje zwłoki kobiety. Do akcji wkracza Morawski. Przytłacza go jednak ogrom wykluczających się dowodów i sprzecznych zeznań, skrywanych grzeszków, animozji i zdrad. Co gorsza niemal wszyscy mieli motyw i możliwość popełnienia zbrodni. Ale czy to koniec morderstw? Czy ktoś jeszcze zginie?Schyłek XIX wieku. Wyraziście zarysowane postaci na tle wysmakowanych pałacowych wnętrz, pełnych barw, zapachów i dźwięków. Skuteczna walka z pruskim zaborcą, znakomicie wplecione wątki historyczne, literackie i obyczajowe. I intryga rodem z powieści Agathy Christie z morderstwem w tle, osadzona w mroźnej ziemiańskiej Wielkopolsce.

Katarzyna Kwiatkowska jest autorką "Zbrodni w błękicie" oraz tłumaczką dwóch książek Elizabeth Gaskell: "Północy i Południa" oraz "Żon i córek".

Recenzja "Zbrodni w błękicie"


Zygmunt Miłoszewski, "Ziarno prawdy"


ImageJest wiosna 2009 roku, prokurator nie pracuje już w Warszawie, pożegnał się z przeszłością i karierą, by przenieść się do Sandomierza. Tu zaczyna „nowe wspaniałe życie", ale dość szybko spotyka go rozczarowanie. W obcej i nieprzyjaznej rzeczywistości rozgoryczony Szacki prowadzi śledztwo w sprawie dziwacznego morderstwa, którego ofiara to sandomierska działaczka społeczna, kobieta szanowana i ceniona, o nieskazitelnej reputacji. Dochodzenie napotyka piętrzące się przeszkody i ścianę milczenia, a jednocześnie towarzyszy mu gorączka medialna. Ważnym kontekstem staje się bolesny splot relacji polsko-żydowskich oraz historia, która wydarzyła się przeszło sześćdziesiąt lat wcześniej...

Zygmunt Miłoszewski - prozaik, dziennikarz. Debiutował w 2004 roku na łamach "Polityki" opowiadaniem Historia portfela, potem wydał rozgrywającą się we współczesnej Warszawie powieść grozy Domofon (W.A.B. 2005) i baśń dla dzieci Góry Żmijowe (W.A.B. 2006). Na zamówienie Juliusza Machulskiego napisał scenariusz filmowy według Domofonu. Powieść Uwikłanie (W.A.B. 2007) została uhonorowana Nagrodą Wielkiego Kalibru na 5. Festiwalu Kryminału. "Ziarno prawdy" (W.A.B. 2011) to kolejna historia o prokuratorze Teodorze Szackim.


Vincent V. Severski, "Nielegalni"

ImageKonrad powraca do Warszawy po zakończonej fiaskiem misji na Bliskim Wschodzie: znów nie udało mu się dopaść „Karola” vel Safira as-Salama, polskiego odszczepieńca, łącznika Al-Kaidy... Niejaki Hans Jorgensen szuka w szwedzkiej prasie niewinnych na pozór ogłoszeń, z których następnie odszyfrowuje zakodowane informacje... Pułkownik Stiepanowycz z mińskiego KGB krótko cieszy się z zarobionych na przemycie dolarów, gdyż pada ofiarą napadu... W październiku 1939 roku w Moskwie Beria, naczelnik NKWD, słucha referatu majora Zarubina na temat działań wywiadowczo-operacyjnych na terenie Polski. W gabinecie prezesa IPN zjawia się profesor Barda i twierdzi, że ma dokumenty, które rzucają całkiem nowe światło na zbrodnię katyńską... We współczesnej Polsce stanowisko prezydenta piastuje Stanisław Zieliński, lecz rzeczywista władza spoczywa w rękach szefa jego kancelarii, Marcina Kamińskiego – osobnika o niezbyt reprezentacyjnej aparycji, za to cieszącego się poparciem konserwatywnego elektoratu.

Vincent V. Severski - urodził się w Warszawie w rodzinie oficera wojska polskiego.  W młodości interesował się ekstremizmem lewicowym i sam sympatyzował z ruchami trockistowskimi. Studiował prawo na UJ, a następnie w Warszawie. W 1982 roku ukończył Ośrodek Kształcenia Kadr Wywiadowczych jako jeden z prymusów. Był oficerem wywiadu PRL i RP, działającym przez 26 lat pod przybraną  tożsamością. W 1990 roku został pozytywnie zweryfikowany. W 1982 roku skierowany do wydziału tak zwanej „dywersji”, najważniejszego wówczas i największego wydziału polskiego wywiadu. Za granicą spędził 13 lat, z tego 12 już po 1990 roku. Realizował zadania na Wschodzie, Azji, Bliskim Wschodzie, Afryce i Europie. Odbył około 140 misji w blisko 50 krajach. Zna biegle trzy języki. Jest postacią dobrze znaną w międzynarodowym środowisku oficerów służb specjalnych. Odszedł w 2007 roku na własną prośbę ze służby w wywiadzie w stopniu pułkownika. Odznaczony i wyróżniany przez prezydentów i premierów RP, szefów zaprzyjaźnionych służb wywiadowczych oraz Legią Zasługi przez prezydenta Baracka Obamę.


Jakub Szamałek, "Kiedy Atena odwraca wzrok"

ImageJesień, 430 r. p.n.e.Kiedy wojska Spartan przerywają oblężenie, zaczyna się prawdziwa wojna. Leochares musi powstrzymać pozbawionego skrupułów spartańskiego szpiega, zanim ten zniszczy Ateny od środka. Początkowo Leochares nie docenia w pełni zagrożenia. Kiedy jednak jeden z podejrzanych zostaje brutalnie zamordowany, okazuje się, że gra toczy się o najwyższą stawkę. Żadna ze stron nie zawaha się przed ciosem - nawet jeśli miałoby to oznaczać zatarcie granic między dobrem a złem. Leocharesowi przychodzi zmagać się nie tylko z groźnym szpiegiem, ale i z własnymi uczuciami. Podczas gdy jego związek z żoną się rozpada, pewien młody niewolnik gotów jest zrobić wszystko, by Leochares odwzajemnił jego uczucie - a ten nie wie, czy ma siłę mu się oprzeć. Co więcej, jego pracodawca Perykles, największy autorytet Aten, ulega żądzy władzy. Leocharesa ogarniają powoli wątpliwości - czy na pewno stanął po słusznej stronie konfliktu?

Jakub Szamałek - archeolog, absolwent Uniwersytetu w Oxfordzie i doktorant Uniwersytetu w Cambridge (stypendysta Fundacji Billa i Melindy Gatesów). Centrum jego zainteresowań stanowi starożytność - czego efektem są artykuły popularnonaukowe publikowane między innymi w "Polityce" oraz "Wiedzy i życiu", a także powieść Kiedy Atena odwraca wzrok (Muza), którą debiutował w 2011 roku. Od 2005 roku mieszka w Wielkiej Brytanii.

Recenzja powieści "Kiedy Atena odwraca wzrok"


Paweł Szlachetko, "Wichrołak"

ImageDo góralskiej wioski przyjeżdża młody chłopak, Roman. Właśnie skończył studia i chce zostać dziennikarzem. Aby dostać się do redakcji dziennika krakowskiego, szuka fascynującego materiału. Wydaje się, że właśnie taki odkrył, gdyż w jednej z górskich wiosek trafia na ślad serii zagadkowych samobójstw. Kiedy Roman przyjeżdża do Szremli Małych, nieoczekiwanie spotyka swą dawną miłość, Martę, która, jak się okazuje, jest matką jego dziecka. Bohater zostaje uwikłany w grę, prowadzoną przez nieświadomego prawdy o ojcostwie Romana, gazdę - ojca dziewczyny. Baca przekupuje przybysza, by ten jako "ojciec" podał do chrztu dziecko córki. Wystraszony chłopak podejmuje zaproponowaną grę. Czy zdoła spełnić dane góralowi słowo?

Paweł Szlachetko debiutował w latach dziewięćdziesiątych. Jest autorem kilkunastu słuchowisk i reportaży radiowych emitowanych w Polskim Radiu. Publikował również powieści sensacyjne pod pseudonimem Arthur Ray (m.in. Poker morderców). Scenarzysta filmowy i telewizyjny (m.in. współautor serialu telewizyjnego Śladami złodziei aniołów i filmu fabularnego Zwerbowana miłość). Pod własnym nazwiskiem wydał kilka cykli reportaży (m.in. Zabijałem dla mafii, Najwięksi polscy zbrodniarze) oraz powieści kryminalnych.

Recenzja "Wichrołaka"

 

Marcin Wroński, "A na imię jej będzie Aniela"

ImageW Lublinie na początku września 1938 roku policja znajduje zwłoki młodej służącej. Przed zamordowaniem zgwałcono ją, zostawiając na ciele dziwną wydzielinę. Równo rok później, kiedy miasto atakują wojska hitlerowskie, w podobny sposób ginie inna kobieta. Niewyjaśniona zbrodnia nie daje spokoju komisarzowi Zygmuntowi Maciejewskiemu. Żeby móc zbadać sprawę, wstępuje w szeregi niemieckiej policji. Polskie podziemie uznaje go za zdrajcę, więc Maciejewski musi działać ze zdwojoną ostrożnością. Zwłaszcza że ostatnie morderstwo nie oznacza końca tej serii...
Bombardowania, hitlerowcy, getto i obóz koncentracyjny na rogatkach - to wojenny krajobraz Lublina. Mimo wszystko miasto podskórnie tętni rozrywką i erotyką. Na posterunku pozostaje komisarz Maciejewski. Sprawiedliwości szuka nawet w czasach, w których zbrodnia jest na porządku dziennym. A na imię jej będzie Aniela, trzecia i najmroczniejsza powieść z retrokryminalnego cyklu Marcina Wrońskiego, zaskakuje więc i poraża. Koniec przedwojennego Lublina i zagłada Żydów zostały w niej przejmująco odmalowane i stanowią bardzo ważny element fabuły.

Marcin Wroński - prozaik, dziennikarz, redaktor. Debiutował zbiorem opowiadań Udo Pani Nocy (1992), pisał prozę postmodernistyczną, fantastykę, książki dla dzieci. Jego wielką pasją literacką jest pisanie o dawnym Lublinie, czego dał wyraz ostatnio w Piękne jesteście przyjaciółki moje i w serii kryminałów retro o komisarzu Maciejewskim: w Morderstwie pod cenzurą (2007, książka nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru) oraz w Kinie „Venus” (2008, książka zgłoszona do Paszportu „Polityki”). W 2010 roku ukazał się jego kryminał Officium Secretum, a w 2011 trzecia część cyklu o komisarzu Maciejewskim, A na imię jej będzie Aniela. Mieszka w Lublinie.

Recenzja powieści "A na imię jej będzie Aniela"